Kurki

Pieprznik jadalny lub Cantharellus - żywy przedstawiciel podstawczaków. Należą do rodziny Pieprznik jadalny. Grzyby te są gatunkami jadalnymi, ale często prawdziwe lisy są mylone z ich trującymi odpowiednikami.

Opłaty za grzyby Kurki

Ogólna charakterystyka

Na zewnątrz kurki są nieco podobne do kwiatów lilii.

Czapeczka i stopa grzybów kurkowych są mniej więcej tego samego koloru, płynnie przechodząc od jasnożółtego do pomarańczowego. Średnica czapki wynosi 5-12 cm, czapka jest nieregularna, płaska z falistymi krawędziami skierowanymi do wewnątrz lub w kształcie lejka. W środkowej części jest wycięcie.

Lis jest aksamitny w dotyku, pokryty twardą, zdzieralną skórą. Miazga składa się z włókien o zwartej strukturze, białej lub żółtawej, po sprasowaniu staje się czerwonawa. Wydziela ledwo wyczuwalny aromat suszonych owoców. Kwaśny smak

Wysokość nóg 4-7 cm, zwężona w dół. Złożony hymenofor lub, jak mówią, jest fałszywy plateau. To włókniste fałdy opadające wzdłuż nogi. W niektórych gatunkach kurków hymenofor jest żylny.

Propagowane przez żółty proszek zarodników. Zarodniki grzybów mają zaokrąglony kształt, ich rozmiar to 8 x 5 mikronów. Pieprznik jadalny pojawia się latem w lesie, w maju-czerwcu, kiedy zaczynają się deszcze. Łatwo je znaleźć po obfitych opadach deszczu w temperaturze 18-27 ℃. Tworzy grzybnię na korzeniach drzew iglastych i liściastych, chowa się pod mchami i trawą.

Rosną w wielu grupach. Ukazuje się w Rosji i na Ukrainie. Jeśli pora deszczowa trwa długo i panuje wysoka wilgotność, wybierz obszary oświetlone słońcem. Główną różnicą jest to, że nie są zjadane przez robaki. Lepiej przechowywać je w postaci zamrożonej lub suchej.

Gatunek

Zgodnie z opisem grzyby kurkowe mają ponad 60 przedstawicieli. Nie ma wśród nich jadowitych. Jedynymi warunkowo niebezpiecznymi są fałszywe serniki, które są reprezentowane przez govorushka żółty i czarny. Ale dla tych, którzy wiedzą, jak go ugotować, będzie to przysmak. Trujący podwójny nazywa się oliwkowym omphaloth.

Fałszywi przedstawiciele mogą rosnąć w strefach stepowych i lasach liściastych. Opis danych zewnętrznych jest podobny do opisu dla przedstawicieli jadalnych. Fałszywe kurki pojawiają się na początku maja.

Odmiany: kurka zwyczajna, l. cynobrowy czerwony, l. aksamitny, l. fasetowany, l żółknie, l. rurowy, l szary

Często

Gatunek ten reprezentują jadalne, smaczne żółto-pomarańczowe grzyby. Rzadziej występuje biała kurka zwyczajna. Rozmiar kapelusza 2-12 cm, w zależności od wieku, klimatu. Owocowe ciało tego lisa jest gęste, mięsiste, żółte, bliżej środka i białe na brzegach. Smak charakteryzuje się lekką kwasowością.

Skórka jest trudna do oddzielenia od nasadki. Wysokość nóg wynosi 4-7 cm, a prawdziwy kurkir nie jest atakowany przez pasożyty, rośnie na każdej glebie. Obejmuje hinomannosa, która niszczy wszystkie rodzaje robaków. Pierwsi przedstawiciele pojawiają się w czerwcu, a następnie w sierpniu-październiku. Zaczynają zbierać po 2-3 dniach po ulewnych opadach.

Cynober czerwony

Jadalne gatunki czerwonych kurków. Średnica płaszczyzny kapelusza sięga 4 cm, wysokość nóg wynosi 2-4 cm, jest pomalowana na bordowo, prawie czarna w zacienionych lasach. Złożony hymenofor z różowymi grubymi fałszywymi płytkami.

Miąższ jest masywny, gęsty. Proszek zarodników kremowo-różowy. Sezon zbierania kurków trwa od maja do października. Rośnie w gajach dębowych na dobrze nawilżonych glebach. Z daleka wyglądają jak kwitnące kwiaty.

Aksamitny

Rzadki przedstawiciel żywności rodziny. Nazwali to tak ze względu na aksamitną strukturę skóry na kapeluszu. Kolor kapelusza jest pomarańczowo-żółty lub czerwony, średnica płaszczyzny wynosi 5 cm, jego struktura jest kulista u młodego okazu, a u starego ma kształt lejka. Noga, poszerzona w górnej części, jest o kilka ton lżejsza niż czapka, jej wysokość sięga 4 cm, a średnica 1 cm.

Miąższ na plastrze ma jasnopomarańczowy kolor, na kapeluszu, w okolicy nóg - jasnożółty, prawie biały. Wydziela przyjemny aromat.

Irina Selyutina (biolog):

Pola aksamitnego kapelusza kurki są kręcone lub bardzo faliste. Hymenofor jest reprezentowany przez grube płytki, a raczej fałdy, które idą do nogi. Są rozgałęzione, połączone cienkimi żyłami. Z wiekiem zmienia się ich kolor: u młodych okazów odpowiada kolorowi kapelusza, a u dojrzałych okazów jest szaro-żółty.

Grzyb występuje tylko w południowo-wschodniej Europie. Owoce od lipca do października. Występuje pojedynczo lub w małych grupach.

Aksamitny przedstawiciel kurków można znaleźć w lasach liściastych, stepach, na glebach o odczynie kwaśnym. Znajdź ich ciężko, ponieważ małe grzyby chowają się w suchej trawie i opadłych liściach.

Szlifowane

Kolejny przedstawiciel stepowy. Pomarańczowo-żółte piękne fasetowane kurki tworzą regularne duże czapki o wielkości 10 cm, połączone nogami. Hymenofor jest duży, gładki.

Proszek zarodników jest żółto-pomarańczowy. Miazga jest masywna, włóknista. Ma przyjemny smak i aromat. Wysoka wartość energetyczna pozwala na całkowite zastąpienie produktów mięsnych. Oprócz strefy stepowej kurki fasetowane rosną w gajach dębowych latem i jesienią.

Żółknięcie

Grzyb, którego warto szukać w lasach iglastych

Mały jadalny grzyb, w płaszczyźnie średnicy kapelusza, osiąga 6 cm, jednoczęściowy kapelusz w kształcie lejka jest integralny z nogą. Żółknięcie kurki ma gęstą powierzchnię, łuski są brązowe, czasem żółto-pomarańczowe.

Noga o podobnym odcieniu. Miąższ jest beżowy, bez smaku i zapachu. Hymenofor jest gładki, rzadziej z fałdami, pomalowany na beż. Beżowo-pomarańczowy proszek zarodników, rozrzucony obok grzyba, tworzy nową grzybnię. Przedstawiciele gatunków letnich, których warto szukać w lasach iglastych.

Rurkowe

Kolejny jadalny przedstawiciel rodziny kurków. Kapelusz o średnicy 2-6 cm, wysokość nogawek wynosi 3-8 cm, ma kształt lejka, z falistymi brzegami. Powierzchnia jest szaro-żółta, pokryta łuskami o aksamitnej strukturze.

Miąższ jest gęsty, biały. Ma gorzki posmak, daje ziemisty aromat. Dolna część czapki składa się z cienkich rzadkich pasm o niebieskawo-szarym kolorze. Duzi przedstawiciele rosną w nasadzeniach iglastych na wilgotnych glebach, stoją w równych rzędach, które z daleka wyglądają jak łąki kwiatowe.

Szary

Kolor szary lub brązowo-czarny grzyb. Czapka ma kształt lejka, osiąga średnicę 6 cm, wysokość nóg 3-8 cm. Miąższ jest gęsty, szary lub brązowy. Przed użyciem należy go zagotować.

Złożony gimenofor ma tendencję do nogi. Nie ma zapachu. Smak jest nieekspresyjny. Przedstawiciele odmiany, podobnie jak jarzębiny, wolą lasy mieszane, grzyby jesienne i pojawiają się w sierpniu-wrześniu. Rosną na płaskich, wilgotnych obszarach, bliżej brzóz i dębów.

Przydatne właściwości

Kurki rosną w lesie, ale nigdy nie są robakami. To jest ich główna cecha. Fakt ten wynika z obecności chitynmannozy, która zabija larwy owadów i robaków (robaków). Substancja jest związkiem polisacharydowym, który jest zdolny do rozpuszczania robaków jajowych i paraliżowania dorosłych. Działanie substancji jest selektywne, dlatego nie jest przerażające dla osoby.

100 g miazgi zawiera codzienną normę witaminy D. Pierwiastek śladowy bierze udział w rozwoju kości, przyczynia się do lepszego wchłaniania wapnia. Produkt został wzbogacony o witaminę B 6, która pomaga eliminować toksyny z organizmu, bierze udział w budowie komórek nerwowych mózgu. Miąższ jest bogaty w przeciwutleniacze, które zwiększają odporność i poprawiają kondycję skóry.

Skład chemiczny kurki jest bogaty i różnorodny:

  • kwasy: foliowy, pantotenowy, niacyny (nikotynowy) i tłuszczowy acetylen;
  • pierwiastki śladowe: chrom, miedź, mangan, cynk itp.;
  • witaminy: beta-karoten, ryboflawina (B 2 ), D, C, A;
  • ergosterol (prekursor witaminy D) itp.

Wartość odżywcza grzybów wynosi 18, 8 kcal na 100 g produktu. Wystarczająca zawartość białka czyni je niezbędnym towarzyszem dla osób monitorujących ich odżywianie. Są całkowitym zamiennikiem białka zwierzęcego, które jest dobrą okazją, aby uzupełnić jego niedobór dla tych, którzy biorą pod uwagę kalorie w diecie.

Przeciwwskazania

Kurki są przeciwwskazane u kobiet w ciąży

Przyjmowanie leków z kurkami i jedzenie ich jest przeciwwskazane:

  • kobiety w ciąży i karmiące piersią;
  • dzieci poniżej 8 roku życia; ludzie z indywidualną nietolerancją grzybów;
  • osoby z alergiami na pleśń i cukrzycą;
  • osoby z problemami z przewodem pokarmowym i trzustką.

Grzyby to ciężkie jedzenie. Jeśli występują problemy z trzustką, lepiej porzucić ich stosowanie. W przypadku małych matek i małych dzieci jedzenie kurków może powodować reakcję alergiczną lub niewydolność wątroby.

Uwaga! Grzyby zebrane w pobliżu wysypisk śmieci i środków transportu samochodowego mogą powodować zatrucie. Grzyby szczególnie szybko gromadzą toksyny w czasie upałów. Niebezpieczne i częściowo wysuszone zarośnięte okazy.

Zastosowanie

Świeże młode kurki są naturalnym antybiotykiem i lekami przeciwbólowymi. Dzięki dusznicy bolesnej skutecznie łagodzą obrzęk krtani i eliminują ropne złogi. Przyczyniają się do zwiększenia odporności organizmu na infekcje. Właściwości lecznicze naturalnego środka antyseptycznego stosuje się w ginekologii.

Za pomocą masek z owocowych kurek znacznie poprawia się stan skóry. Narzędzie pomaga wygładzić cerę, wyeliminować obrzęki, wygładzić zmarszczki. Substancje czynne zawarte w produkcie odnawiają komórki skóry, sprzyjają gojeniu się ran i zapobiegają pojawieniu się i rozwojowi stanu zapalnego. Skuteczne i diety, naprzemienne dni z mięsem i grzybami. W medycynie tradycyjnej stosuje się ekstrakt z tego grzyba. Z niego wytwarzają balsamy, lokalne antybiotyki w proszku.

Interesujące fakty o kurkach:

  • w Nigerii są one wykorzystywane jako surowce do produkcji kremów i maści na trądzik;
  • w Normandii właściwości produktu wykorzystano do zwiększenia popędu seksualnego: potrawy z grzybami z pewnością były podawane na weselach;
  • w XVII wieku we Francji produkty należały do ​​przysmaków: tylko arystokraci mogli jeść grzyby;
  • dzięki zbilansowanemu kompleksowi BZhU ekstrakt z kurki jest wykorzystywany do produkcji kremów przeciwstarzeniowych;
  • czas przechowywania grzyba zależy od wilgotności; jeśli wskaźnik ten wzrośnie do 80%, produktu nie można przechowywać;
  • gotowane grzyby robią płyny na egzemę.

W gotowaniu

Aby uzyskać maksymalne korzyści, postępuj zgodnie z zasadami dotyczącymi zbierania, przechowywania i obsługi:

  • najlepszy czas na zebranie to 2-3 dni po ulewnych opadach;
  • wysusz produkt na słońcu;
  • kiedy pojawi się pleśń, wszystkie zapasy są usuwane.

Aby wyeliminować gorycz, przed gotowaniem grzyby należy namoczyć przez 15 minut. Po zagotowaniu wody produkt gotuje się przez 10 minut. Następnie są wykorzystywane jako surowce do zupy, drugie danie z przystawką z twardych makaronem, ryżu lub gryki. Do przygotowania sałatki używa się świeżych, namoczonych okazów. To danie nie tylko wzbogaci ciało w składniki odżywcze, ale także pomoże oczyścić je z pasożytów (robaków).

Z suchych kurkami możesz ugotować zupę lub zrobić interesujący sos. Dozwolone jest przechowywanie produktów w zamrażarce przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Po zamrożeniu część składników odżywczych zostaje utracona, a aromat opuszcza się. Grzyby są wcześniej blanszowane, dobrze suszone na ręczniku papierowym i układane w szczelnie zamkniętych workach o masie 200–300 g (jednorazowa porcja). Jeśli powierzchnia produktów jest czarna, nie można ich już przechowywać.

Suszone produkty moczy się w mleku przez 50–60 minut przed gotowaniem. Następnie używany do robienia sosów, marynat. Grzyby nadają się do robienia marynat. Baziomycetes, które rosły w ulewnej porze deszczowej, nie mogą być zachowane przez długi czas, więc lepiej je natychmiast zjeść.

W medycynie

Grzyb pomoże w otyłości.

Przydatna kompozycja kurki jest szeroko stosowana w medycynie ludowej i tradycyjnej. Używany do:

  • mięśniaki macicy;
  • leczenie onkologii jako środka znieczulającego;
  • przeziębienia;
  • otyłość;
  • zapalenie wątroby

Irina Selyutina (biolog):

Korzystne właściwości kurki są w dużej mierze spowodowane obecnością trzech ważnych związków:

  1. Chitinmannosa: oprócz szkodliwego wpływu na robaki, jest stosowany w leczeniu czyraków, ropni i zapalenia migdałków, a także hamuje rozwój Bacillus gruźlicy.
  2. Ergosterol: oczyszcza wątrobę, pozytywnie wpływa na jej enzymy.
  3. Kwas tramametolinowy: zdolny do walki z wirusem zapalenia wątroby. Pod tym względem kurki są stosowane w Europie do leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C i chorób wątroby.

Witaminy B, A, PP zawarte w kurkach oraz pierwiastki śladowe miedź i cynk pozwalają na ich zastosowanie w okulistyce. Dzięki tej kompozycji możesz uratować osobę przed „nocną ślepotą”, przywrócić błonę śluzową oka i poprawić wzrok.

Przed użyciem grzyby wymagają odpowiedniego leczenia. W przypadku preparatów w proszku grzyby są przygotowywane na surowo: są myte, suszone na ręczniku i układane do wyschnięcia na słońcu. W pełni przygotowane produkty, które są suche w środku, są następnie mielone na proszek w młynku do kawy lub młynie do przypraw.

Aby zwiększyć odporność i zapobiec zapaleniu wątroby, weź 1 łyżeczkę. dzień rano, przed posiłkami (30 minut), popijając dużą ilością wody. Na podstawie ekstraktów kurki powstają leki na raka. Aby zapobiec sproszkowanym lekom, produkty są najpierw moczone w świeżym mleku przez 10 minut.

W medycynie weterynaryjnej są stosowane jako lek na robaki. Suszone surowce dodaje się do paszy w ilości 20 g na 1 kg żywej wagi. Robaki opuszczają ciało zwierzęcia po 3-7 dniach.

Rośnie

Zaczęli uprawiać kurki i grzyby z mleka szafranowego na prywatnych poletkach we Francji. Zaangażowani byli w to prywatni ogrodnicy szlachetnych ludzi. Dziś ich hodowla jest praktykowana przez właścicieli dużych, drogich restauracji, w których przetwarzanie żywności odbywa się natychmiast.

Kurki mogą być uprawiane niezależnie na wsi lub w ogrodzie. Aby to zrobić, musisz „zarazić” glebę zarodnikami. Proszek zarodników jest kupowany w wyspecjalizowanych sklepach (można go zamówić przez Internet) lub nabywać niezależnie. Kapelusze dojrzałych grzybów moczy się w słodzonej wodzie przez 10 godzin, a cukier dodaje się w ilości 100 g na 10 l płynu.

Grzybnia rozwinie się w pobliżu drzewa, podobna do tej, pod którą zebrano grzyby. Kurki i camelina szybko dostosowują się do gleby obok brzozy, dębu, olchy. Wokół kręgu blisko pnia zbierz górną warstwę gleby, wylej glebę wywar z kory dębu i wylej zarodniki i rozłóż starte grzyby. Przykryć uprzednio usuniętą warstwą gleby. Śledź wilgotność gleby.

Lepiej sadzić grzyby w najbardziej intensywnych wodach miejscach. Baziomycetes dobrze owocują w temperaturze 20 ℃ i wilgotności 60-70%. Pozwala to na umieszczenie ich w osobnych pojemnikach w szklarniach. Grzyby posadzone w mieszance darni, piasku, torfu i zgniłej kory dębu dobrze rosną.

Pierwsze „udomowione” baseiomycetes pojawią się za rok. Należy je ostrożnie zbierać, pozostawiając grzybnię w glebie. To pozwoli ci uzyskać pełny plon rocznie. Zaletą uprawy domowej jest to, że w tym przypadku fałszywe odpowiedniki nie będą rosły na polu bramkowym.

Wniosek

Kurczak jest pyszny. Rośnie szybko na zakwaszonych glebach, w strefach leśnych i stepowych. Jest aktywnie wykorzystywany w gotowaniu, medycynie i kosmetologii. Zmniejszona zawartość kalorii pozwala dodawać produkty do diety pacjentów cierpiących na otyłość. Podobnie jak jadalne okazy, podwójne są warunkowo niebezpieczne, rzadko powodują poważne zatrucie. Ale do kolekcji tych grzybów należy podchodzić ostrożnie i uważnie.

Zalecane

Cechy klatek brojlerów w komórkach w domu
2019
Technika podlewania marchwi nafty
2019
Najlepsi sąsiedzi dla marchwi
2019